NetMuteWat distnoted eigenlijk is
distnoted is de distributed notification daemon die wordt meegeleverd met macOS. De taak ervan is om berichten door te geven tussen lopende processen wanneer een van hen een wijziging uitzendt die anderen mogelijk interesseren.
Het mechanisme erachter is het distributed notification-systeem, dat voor ontwikkelaars wordt blootgesteld als NSDistributedNotificationCenter. Zie het als een mededelingenbord in plaats van een telefoongesprek. Een app of systeemcomponent plaatst een korte boodschap die in feite zegt: "dit ding is veranderd," en elk proces dat interesse heeft getoond in dat soort bericht krijgt een kopie. Geen van beide partijen hoeft te weten dat de ander bestaat. distnoted is de tussenpersoon die de lijst bijhoudt van wie luistert en de berichten doorgeeft.
De gebeurtenissen die worden aangekondigd, zijn gewone gebeurtenissen: een voorkeur werd gewijzigd, een apparaat werd aangesloten, een gebruikersinstelling werd omgezet. Apps vertrouwen hierop om te reageren op veranderingen die elders op het systeem zijn aangebracht, zonder er constant naar te polsen. Het is onopvallend leidingwerk, daarom heeft het geen interface en geen documentatie gericht op eindgebruikers. Het is een first-party Apple-binary, code-ondertekend door Apple, aanwezig op elke moderne macOS-installatie, en niet iets dat je hebt geïnstalleerd.
Waarom je het ziet, en de correctie die de meeste mensen nodig hebben
De meeste mensen herkennen distnoted op dezelfde manier: iets voelde traag, Activity Monitor kwam naar voren, en een onherkenbare naam leek verdacht. De naam doet het meeste kwaad. "distnoted" klinkt als een afkorting, en wat mensen meestal denken is distributed in de netwerkrichting, zoals bij externe servers en machines die met elkaar praten.
Dat is verkeerd, en het corrigeren ervan is het meest nuttige dat dit artikel kan doen. distnoted is inter-process communicatie op je lokale machine, niet netwerkverkeer. "Distributed" betekent hier verdeeld over de processen die op je Mac draaien, niet over een netwerk. De daemon belt niet naar het internet, haalt niets op, en rapporteert niets ergens. Het hele universum ervan bestaat uit de processen op de machine voor je.
Dit is belangrijk omdat veel mensen die naar de naam zochten, dat deden tijdens het controleren van netwerkactiviteit. Ze zagen een verbinding die ze niet konden verklaren, gingen kijken naar de lopende processen, en koppelden het verkeer aan de ongewone naam. Als dat op jou van toepassing is, is de toeschrijving bijna zeker onjuist. distnoted is een slechte verdachte omdat het die capaciteit niet eens heeft, en wat die verbinding heeft geopend was iets anders.
Is het malware, en waarom zijn er meerdere kopieën
distnoted is geen malware. Het is een Apple-systeemdaemon dat al jaren deel uitmaakt van macOS. Malware leent soms de namen van legitieme systeemprocessen om zich te verbergen, dus de instinctieve neiging om te controleren is logisch, en je kunt het zelf bepalen zonder iets te installeren.
In Activity Monitor dubbelklik je op de distnoted-invoer om het Infovenster te openen. De tabbladen daar tonen het ouderproces, geheugestatistieken en geopende bestanden. Een echte systeemdaemon toont een plausibele lanceerketen in plaats van iets vreemds zoals een browser of een gedownloade applicatie, en het zal niet uit je Downloads- of Desktop-map draaien. Voor een sterkere controle geeft het commando codesign in Terminal de ondertekeningsbevoegdheid van een lopende binary weer, en voor de echte distnoted traceert die bevoegdheid terug naar Apple.
Het andere dat verdacht kan maken, is het zien van meerdere distnoted-processen tegelijk. Dit is normaal. De daemon draait per sessie of per context in plaats van als één systeemwijde instantie, dus een machine met een ingelogde gebruiker en verschillende achtergrondcontexten toont er een handvol. Drie, vier, of meer is niet bijzonder. Ze tonen meestal verschillende accounts in de kolom Gebruiker, inclusief systeemaccounts, wat de aanwijzing is dat het verschillende contexten zijn in plaats van duplicaten. In normale werking staat elk proces praktisch op nul CPU. Een rij inactieve distnoted-processen is de gezonde toestand.
Wanneer distnoted veel CPU gebruikt
Af en toe stopt distnoted ermee onzichtbaar te zijn en begint het daadwerkelijk CPU te gebruiken, soms genoeg om de ventilatoren te laten draaien. Wanneer dat gebeurt, is het belangrijkste dat distnoted meestal het symptoom is en niet de oorzaak.
Onthoud wat het doet: het geeft berichten door die andere processen plaatsen. Als het hard werkt, plaatst iets veel berichten. Een applicatie is in een lus terechtgekomen waarin zij een melding uitzendt, reageert en opnieuw uitzendt, of zij kondigt een verandering aan honderden keren per seconde terwijl één keer genoeg zou zijn. De daemon doet zijn werk op een volume dat hij nooit had moeten verwerken. Het beëindigen ervan biedt geen blijvende oplossing, omdat macOS het opnieuw opstart en de lawaaierige app onmiddellijk hervat.
Het vinden van de schuldige is een proces van eliminatie. Sorteer Activity Monitor op CPU en kijk wat er op hetzelfde moment nog meer verhoogd is. Vaak staat er een tweede proces bovenaan, en dat is je verdachte. Sync-clients, klembordbeheerders, menubalkhulpmiddelen, oudere third-party voorkeurenpanelen en apps die weken zonder herstart draaien, zijn de gebruikelijke terugkerende overtreders. Sluit verdachten één voor één af en kijk of distnoted zich stabiliseert.
Als er niets voor de hand liggends verschijnt, herstart de Mac; dat wist lussen die zich tijdens een lange uptime hebben opgebouwd en lost een groot deel van de gevallen op. Als het gedrag terugkeert en je het aan een specifieke app kunt koppelen, controleer dan of daar een update voor is. Wat niet de moeite waard is, is proberen distnoted zelf uit te schakelen of te blokkeren. Inter-process-notificaties zijn nodig voor de normale werking, macOS brengt het terug, en je zou de boodschapper behandelen in plaats van de afzender.
Lokale processen versus processen die echt verbinding maken met het netwerk
De angst hier gaat niet echt over de daemon. Het is dat Activity Monitor een lange lijst van processen toont met cryptische namen en geen manier om te zien welke ervan ooit het netwerk aanraken. Alles lijkt even verdacht, dus een onbekende naam wordt een vraagteken, en dat vraagteken wordt een middag zoeken.
Het onderscheid dat dit oplost, is eenvoudig zodra je het kunt zien. De meeste dingen die op een Mac draaien, zijn lokaal: daemons zoals distnoted die berichten tussen processen doorsturen, bestanden indexeren, vensters beheren, of audio afhandelen. Ze openen nooit een socket. Een veel kleinere groep maakt daadwerkelijk verbinding, en die kleinere groep is degene die aandacht verdient. Het scheiden van de twee verandert een muur van onbekende namen in een korte, te beoordelen lijst.
NetMute is gebouwd voor die scheiding. Het toont real-time netwerkactiviteit per app en per proces, zodat je kunt zien welke processen daadwerkelijk uitgaande verbindingen maken en welke domeinen ze bereiken, met logging waar je op terug kunt kijken. Processen zonder netwerkdimensie, waaronder distnoted, verschijnen simpelweg niet als netwerkactiviteit, wat op zich het antwoord is op de vraag die je hier bracht. Voor degenen die wel verbinden bevat NetMute een per-app firewall met één-klikblokkering en tijdelijke regels die vanzelf verlopen.
Om duidelijk te zijn over de reikwijdte: niets van dit alles geldt voor distnoted. Het is niet iets dat NetMute blokkeert of beheert, omdat het geen netwerkzijde heeft om te beheren. De waarde zit juist aan de andere kant. Zodra je de processen kunt zien die echt contact maken met het internet, hoef je je niet meer druk te maken over de vele die dat niet doen. NetMute is gratis te downloaden in de Mac App Store, en Premium is een eenmalige in-app aankoop zonder abonnement.
